دلتنگی های آدمی

دلتنگی های آدمی را
باد ترانه ای می خواند،
رویاهایش را ...
آسمان پرستاره نادیده می گیرد،
و هر دانه برفی
به اشكی نریخته می ماند.
سكوت، سرشار از سخنان ناگفته است؛
از حركات ناكرده،
اعتراف به عشق های نهان
و شگفتی های بر زبان نیامده.
در این سكوت،
حقیقت ما نهفته است.
حقیقت تو ... و من ...